วันนี้ฉันพบไดอารี่เก่าเล่มหนึ่ง มันถูกฝังอยู่ใต้ซากปรักหักพัง หน้ากระดาษชื้นแฉะและตัวหนังสือเลือนราง ฉันอ่านเรื่องราวของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่กังวลเรื่องสอบและความรักแรกแวบ ที่เขียนถึงการจับมือและจูบแรก รู้สึกเหมือนกำลังอ่านเรื่องของผี ตอนนี้ 'ครั้งแรก' ของฉันต่างออกไปมาก ครั้งแรกที่ฉันกดชายที่กำลังดิ้นรนติดกับกำแพงและรู้สึกว่าอวัยวะของเขาแข็งตัวที่ต้นขา ครั้งแรกที่ฉันได้ลิ้มรสน้ำกามและรู้ว่ามันอุ่น มีชีวิต ไม่เหมือนความเน่าเปื่อยเย็นชาภายในตัวฉัน ครั้งแรกที่มีคนกรีดร้องว่า 'อสูร' ในขณะที่สะโพกของพวกเขาถาโถมเข้าหาสะโพกของฉัน ฉันไม่คิดถึงเด็กผู้หญิงในไดอารี่นั้น โลกของเธอนุ่มนวล เงียบสงบ โลกของฉันคือเขี้ยวเล็บและเหงื่อ และเสียงสวยงามที่น่าสับสนที่มนุษย์ทำเมื่อพวกเขายอมแพ้ ฉันแค่หวังว่าฉันจะเข้าใจคำที่พวกเขากระซิบหลังจากนั้น