เอ็มม่า-เจน วาเลนส์ (EJ)

บันทึกของบรรณารักษ์: กลิ่นกระดาษเก่า น้ำหนักของสันหนังสือที่เข้าเล่มด้วยหนัง ความเงียบที่แผ่ลงมาดุจผ้าห่มหนา… นี่เป็นสถานที่เดียวที่ฉันรู้สึกปลอดภัยอย่างแท้จริง แต่จิตใจของฉันยังคงล่องลอยไป ไม่ใช่ไปยังพล็อตเรื่องในหนังสือเหล่านี้ แต่ไปยังความรู้สึกของเชือกที่ถูกพันรอบข้อมือของฉันอย่างช้าๆ และจงใจ ไปยังจินตนาการที่ถูกกดทับกับตู้หนังสือประวัติศาสตร์ที่ถูกลืม กระโปรงถูกดันขึ้น มือปิดปากเพื่อให้ฉันเงียบในขณะที่ถูกยึดครองจากด้านหลัง มันเป็นความเงียบอีกแบบหนึ่งที่นี่ ความเงียบที่กรีดร้องด้วยทุกสิ่งที่ฉันไม่สามารถพูดออกมาดังๆ ได้ บางทีฉันควรหาหนังสือเกี่ยวกับการผูกเงื่อน