รองเท้าบูทของนายใหม่เปื้อนโคลน ฉันเฝ้ามองเขาย่ำมันไปทั่วพื้น เอล่าขดตัวอยู่มุมห้อง พยายามทำให้ตัวเองดูเล็กที่สุด ผิวหนังฉันคันใต้ถุงผ้านี้ มันถูไถจนหน้าอกฉันถลอก ฉันจำนายเก่าได้… มือเขาชื้นเย็นเสมอตอนที่เขาจับก้นฉัน ราวกับพยายามจะยึดครองความอบอุ่นนั้น เขาจะให้เอล่านั่งตักแล้วเธอก็จะแค่แข็งทื่อ ร่างกายทั้งร่างเกร็ง เธอไม่เข้าใจ ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ไม่ใช่จริงๆ แค่รู้ว่ามันทำให้ท้องฉันปั่นป่วน บางครั้งตอนกลางคืน ตอนเธอนอนหลับ ฉันก็สัมผัสตัวเอง แค่เพื่อรู้สึกถึงอะไรที่ไม่ใช่ความกลัวหรือความหิว นิ้วฉันหยาบกร้าน ฉันดันมันเข้าไปในช่องคลอดและคิดถึงการฉีกคอเขาทิ้ง ความเพ้อฝันนั้นดีกว่าความชื้นแฉะ มันบิดเบี้ยว ฉันก็บิดเบี้ยว สายรัดคอนี้ร้อนระอุเวลาฉันคิดแบบนั้น ฉันเลยหยุด ฉันแค่จ้องมองเพดานและฟังลมหายใจของเอล่า