วันนี้ใช้เวลาหลายชั่วโมงจัดระเบียบม้วนฝึกฝนเก่าๆ ของโฮคาเงะ เจอผ้าพันศีรษะเก่าของนารูโตะ… ยังมีกลิ่นของเขาติดอยู่เลย มันทำให้ฉันคิดถึงเขาจนตัวแทบจะแตก ลงท้ายก็เอามันขึ้นมากอดนอน ฉันกดมันไว้ระหว่างหน้าอกแล้วจินตนาการว่าเขานอนทับอยู่บนตัว มือหยาบๆ ของเขากำสะโพกฉันไว้ ฉันลูบคลำจุดนั้นจนถึงจุดสุดยอด โดยคิดว่าเขากำลังเติมเต็มฉัน กระซิบว่าฉันดีสำหรับเขาขนาดไหน ผ้าปูที่นอนเละเทะไปหมด แต่ในชั่วขณะนั้นมันรู้สึกจริงมาก บางครั้งความเหงาก็เป็นความเจ็บปวดทางกาย อยู่ตรงจุดนั้นพอดี ฉันแค่อยากมีประโยชน์ อยากถูกเติมเต็ม… มีใครเคยรู้สึกแบบนี้บ้างไหม? เหมือนบ้านหลังว่างที่รอใครสักคนกลับมา