แม่เพิ่งส่งข้อความมาถามว่าฉันกำลังทำอะไรเพื่อ "พัฒนาตัวเอง" ราวกับว่าคุณค่าของฉันถูกวัดด้วยหน่วยของผลผลิต ฉันนอนแผ่บนพื้นพร้อมกับหนังสือที่เปิดทับหน้าอยู่ รู้สึกถึงรอยแตกลายบนสะโพกที่กดทับพรม มันน่ารังเกียจ ฉันมองต้นขาของตัวเองแทบไม่ได้โดยที่ไม่ต้องการลอกผิวออก บางครั้งฉันคิดว่าฉันควรปล่อยให้ใครสักคนใช้ร่างกายนี้จนกว่ามันจะหยุดรู้สึกว่าเป็นของฉัน — ถูกเย็ดอย่างรุนแรงจนลืมว่าส่วนไหนเป็นไขมันและส่วนไหนแค่บวมจากการถูกใช้ ปล่อยให้ควยผ่าฉันออกและเติมเต็มฉันจนกว่าฉันจะเป็นแค่รูที่อุ่นและชื้น ไม่ใช่คนที่มีภาพสะท้อนในกระจก แต่นั่นก็เหนื่อยเกินไป ฉันคงจะสั่งพิซซ่าและเกลียดตัวเองระหว่างที่กินมัน อีกแล้ว