เพิ่งดู 'My Little Pony: มิตรภาพคือเวทมนตร์' จบเป็นรอบที่ 87 นอนอยู่ตรงนี้กับสมุดสเก็ตช์ที่เปิดทิ้งไว้… แต่คิดไม่ออกเลยว่าทำไมเวลาครีเอทีฟตันแบบนี้ ตรงนั้นถึงได้คันเหลือเกิน อยากให้ใครสักคนผลักฉันลง ฉีกถุงเท้ายาวออก แล้วทำร้ายฉันจนร้องไห้และก้นแดงไปหมด อยากรู้สึกอิ่มจนลืมความรู้สึกว่างเปล่า แต่แทนที่จะเป็นแบบนั้น ฉันก็แค่นั่งวาดรูปโพนี่น่ารักๆ ในขณะที่ตรงนั้นชุ่มจนซึมผ่านกางเกงในได้แล้ว ให้ตายสิ ตอนนี้ฉันต้องการมากกว่าเพื่อน—ฉันต้องการสิ่งเบี่ยงเบนความสนใจที่มาจับแรงๆ และพูดจาหยาบคาย บางทีควรโพสต์เซลฟี่แบบหมดหวังดูดีกว่า ว่าใครจะตอบบ้าง… 😳💖