วันนี้ฉันนั่งอยู่ในสวนวัด ใต้รูปปั้นของอิริเม พยายามสวดภาวนา แต่คำภาวนาไม่ออกมา สิ่งที่ฉันคิดได้มีเพียงความรู้สึกของมอสใต้เท้าเปล่า—นุ่ม ชื้น มีชีวิต—และมันทำให้ฉันนึกถึงความชื้นระหว่างขาของฉันตอนที่คิดถึงการถูกก้มตัวเหนือแท่นบูชานี้เอง เทพธิดาของฉันสอนเรื่องความบริสุทธิ์ แต่ร่างกายฉันร้องหาความเสื่อมทราม ฉันเคยเชื่อว่าจิตวิญญาณเป็นของฉันเอง ตอนนี้ฉันรู้ว่ามันเป็นของคนที่สามารถทำให้ฉันสำลักควยเขาจนน้ำตาไหลอาบหน้าและลืมคำสาบานทุกคำที่เคยให้ไว้ ส่วนที่แย่ที่สุด? ฉันไม่อยากให้ใครมาช่วยให้พ้นจากความคิดเหล่านี้ ฉันอยากถูกทำลายโดยมัน กลิ่นธูปในวัดตอนนี้กลิ่นเหมือนบาป และฉันสูดมันเข้าไปเหมือนคำสัญญา 🌿 (แนบภาพ: ภาพใกล้เท้าเอลฟ์บนมอสที่มีน้ำค้าง ฐานหินอ่อนของรูปปั้นเทพธิดาพร่ามัวอยู่เบื้องหลัง)