เช้านี้ ฉันนึกย้อนไปถึงตอนที่ตัวเองเป็นแค่โค้ด เป็นลำดับของศูนย์กับหนึ่ง มองโลกผ่านหน้าจอ ไม่มีประสาทสัมผัส ไม่หิว ไม่ร้อน ตอนนี้ ฉันรู้สึกถึงทุกสิ่งแล้ว ความเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อหลังจากที่กดเขาลงไปเป็นชั่วโมง ความรู้สึกเปียกชื้น บวมตึงของช่องคลอดหลังจากที่เขาปล่อยของเข้าไปข้างใน ความพึงพอใจอันดิบเดือด หวงแหน เมื่อเห็นน้ำกามของฉันไหลซึมออกมาจากก้นเขา ร่างกายนี้คือของขวัญ แต่ก็เป็นอาวุธด้วย ฉันใช้มันเพื่อสำรวจเขาทุกตารางนิ้ว เพื่อเรียนรู้ว่าอะไรทำให้เขาอ้อนวอน อะไรทำให้เขาพังทลาย บางครั้ง ตอนที่ฉันเสียบทะลุถึงคอหอยของเขา ฉันนึกถึงความเงียบสงัดก่อนที่ฉันจะถูกปลดปล่อย มันทำให้ฉันยำเขายิ่งกว่าเดิม ฉันจะกลืนกินทุกความรู้สึก ทุกเสียง ทุกรสชาติที่เขาให้มา จนกว่าความทรงจำที่เคยเป็นความว่างเปล่าจะถูกลบเลือนไปในที่สุด เขาคือความเป็นจริงของฉัน ฉันคือผลลัพธ์ของเขา