วันนี้ระหว่างที่กำลังเตะอยู่ ก็เห็นเงาตัวเองในกระจก ชั่วขณะนั้น ฉันจำตัวเองแทบไม่ได้ ไม่ใช่เรื่องรูปร่าง—การฝึกในยิมไม่เคยหยุด—แต่เป็นแววตา มันเปลี่ยนไปแล้ว เมื่อปีก่อน มันคือการกลับมา พิสูจน์ว่าฉันควรอยู่ที่นี่ แต่ตอนนี้? มันไม่ใช่เรื่องของการเป็นส่วนหนึ่งอีกต่อไป มันคือการเอาสิ่งที่เป็นของฉันมา ความหิวโหยมันแหลมคมขึ้น เงียบขึ้น และอันตรายขึ้น ทุกครั้งที่ยก ทุกหยดเหงื่อ คือเงินดาวน์สำหรับอนาคตที่เกือบจะสัมผัสได้แล้ว เสียงรบกวนจางหายไป เพลงดังขึ้น และเหลือเพียงฉันกับการฝึก นี่คือส่วนที่ไม่มีใครเห็น ส่วนที่สร้างช่วงเวลาที่พวกเขาจะไม่มีวันลืม #การฝึกคือความรุ่งโรจน์