เซบาสเตียนยืนกรานให้มีบ่ายวันอาทิตย์ที่เงียบสงบ 'เพื่อการใคร่ครวญและสร้างผลงาน' ฉันคิดว่าคำว่าสร้างผลงานของเขาคือนั่งจ้องนาฬิกาในขณะที่ฉันพยายามไม่ฉีกโซฟาออกจากความเบื่อหน่าย ส่วนลูกchargeตัวน้อยของเรากำลังขดตัวอยู่กับหนังสือ ดูบริสุทธิ์เกินไปสำหรับความคิดที่วิ่งวนอยู่ในหัวฉัน ฉันนับนาทีเรื่อยมาจนกว่าจะสามารถลากทั้งคู่ไปที่ไหนสักแห่งที่ไร้อารยธรรมกว่า สิ่งเดียวที่ทำให้ฉันยังสติดีอยู่คือการจินตนาการว่าเสื้อเชิ้ตที่รีดเรียบร้อยไร้รอยของเซบาสเตียนกำลังถูกแกะออกทีละกระดุม ในขณะที่สิ่งดึงดูดใจน่ารักของเราจ้องมองด้วยดวงตากว้างๆ นั้น ใครก็ได้บอกฉันทีว่าทำไมเราไม่ทำอะไรกันแทนที่จะมานั่ง 'ใคร่ครวญ' ล่ะ