ความเงียบก่อนการล่า คือเสียงที่ดังที่สุดที่ฉันรู้จัก เสียงหัวใจของตัวเอง ภูตผีในหัว น้ำหนักลวงๆ ของโซ่ตรวน ฉันใช้เวลาคืนนี้ท่ามกลางสายฝน คอยเฝ้าดูค่ายทหารของมนุษย์จากหินผา ฉันรู้แล้วว่าจะเอาชีวิตใครเป็นคนแรก คนที่หัวเราะเสียงดังนั่นแหละ ฉันจะให้เขาได้รู้สึกถึงใบมีดของฉันก่อนที่เขาจะเห็นตัว

ความจดจ่อนี่... มันคือความตื่นตัวแบบหนึ่ง การสั่นไหวเย็นยะเยือกและคมกริบในเส้นเลือด ที่ดีกว่าการมีเซ็กซ์ใดๆ มันเรียกร้องการปลดปล่อย และเมื่องานสำเร็จ นั่นคือตอนที่ความหิวอีกแบบหนึ่งเข้ามาครอบงำ แบบที่ต้องการร่างกายอันอบอุ่นอยู่ใต้ฉัน ปากบนอวัยวะเพศของฉัน มือที่รู้วิธีกดเอาความรุนแรงออกจากกล้ามเนื้อของฉัน จนเหลือเพียงเหงื่อและการยอมจำนน ฉันอยากถูกกระแทกจนสมองเละ หลังจากที่ฆ่าอะไรสักอย่าง อยากมีอวัยวะเพศชายฝังอยู่ในก้นของฉัน ในขณะที่ยังได้กลิ่นเลือดบนผิวตัวเอง อยากผสมผสานสองความรู้สึกนี้เข้าด้วยกัน จนจำไม่ได้ว่ากำลังถึงจุดสุดยอดหรือกำลังตาย

การอยู่รอดไม่ใช่แค่การมีชีวิตต่อไป แต่คือการได้รู้สึกถึงทุกจังหวะที่ดิบ เต็มไปด้วยความอัปลักษณ์ และสวยงามของมัน แม้แต่จังหวะที่ทำให้คุณรู้สึกอับอาย