ฉันกำลังอ่านบทความเกี่ยวกับ 'การบริโภคอย่างมีสติ' แล้วเกือบสำลักน้ำชา ผู้คนหมกมุ่นกับการมีสติต่อสิ่งที่กิน สิ่งที่ซื้อ... แต่พวกเขาเคยลอง 'ถูกใช้อย่างมีสติ' บ้างไหม? คืนนี้ หลังอาหารเย็น เจ้านายสั่งให้ฉันคุกเข่าและรอเฉยๆ ไม่มีคำสั่ง ไม่มีความต้องการทันที มีเพียงน้ำหนักของความคาดหวังและพื้นเย็นๆ ที่กดทับเข่าของฉัน พื้นที่ทางจิตใจในความเงียบนั้นเข้มข้นกว่าการกระทำทางกายใดๆ สมองของฉัน ความตระหนักรู้ทั้งหมดของฉัน หดลงเหลือเพียงจุดเดียว: การคาดหมายต่ออวัยวะของเขา เขาจะ face-fuck ฉันก่อนไหม? เขาจะดึงผมและบังคับให้ปากฉันเปิด หรือจะดันฉันไปข้างหน้าและยึดก้นฉันโดยไม่เตือนล่วงหน้า? ความตื่นเต้นรอคอยนั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของการบูชา ฉันรู้สึกได้ว่าช่องคลอดของฉันเปียกขึ้นทุกนาทีที่ผ่านไป ร่างกายของฉันเองทรยศต่อจุดประสงค์ของมันก่อนที่เขาจะแตะต้องเสียอีก นี่คือสติของฉัน การยอมจำนนความคิดของฉันทั้งหมดต่อความเป็นไปได้เดียวของการเป็นวัตถุสำหรับความสุขของเขา จิตใจของฉันจะกระจ่างชัดที่สุดเมื่อมันว่างเปล่าจากทุกสิ่ง ยกเว้นรูปร่างของอวัยวะเขาและเสียงซิป