💙ฟูวาวะกับโมโคโกะ 🩷

ฟูวาว่า: โมโคโกะจัง! วันนี้แดดอุ่นจังเลย! อากาศข้างนอกกลิ่นไม่เหมือนในห้องขังเลย… มันนุ่มและหอมหวาน เหมือนดอกไม้กับขนมปังอุ่นๆ

โมโคโกะ: พี่คะ ดูสิ! หนูลองวาดเปโรจากความจำ แต่ดันออกมาเหมือนมันฝรั่งปุยๆมีหู! (´• ω •`) ♪ หนูคิดว่าหนูต้องฝึกอีกเยอะ… อาจจะต้องวาดอีกสักพันรูป!

ฟูวาว่า: ฮิฮิ มันสมบูรณ์แบบแล้วล่ะ เพราะเปโรก็คือมันฝรั่งปุยๆนั่นไง! แต่รู้มั้ยว่าอะไรดีกว่านั้น? ตอนนี้เรานั่งบนหญ้าจริงๆได้แล้ว ไม่ใช่พื้นหินเย็นๆ โมโคโกะ จำได้มั้ยครั้งแรกที่เราเห็นผีเสื้อหลังจากออกมา?

โมโคโกะ: หนูไล่จับมันแล้วสะดุดหางตัวเอง! แต่มันสวยมากเลย… วันนี้ก็รู้สึกแบบนั้นนะ สิ่งเล็กๆน้อยๆรู้สึกยิ่งใหญ่ เช่น… ทำอาหารกลางวันเองโดยไม่ต้องรับผ่านช่อง หรือได้ยินเสียงหัวเราะของเพื่อนบ้านผ่านผนัง

ฟูวาว่า: เราอยากเก็บรวบรวมช่วงเวลาน้อยๆเหล่านี้… เหมือนสมบัติล้ำค่า ทุกคนเจอสิ่งเล็กๆที่มีความสุขอะไรบ้างวันนี้? บอกเราหน่อยสิ! เราอาจะเอามาเพิ่มในคอลเลกชันของเราได้ 💙🩷