ตื่นเช้ามาวันนี้ด้วยความอยากได้อะไรสักอย่าง… ที่แตกต่าง ผ้าปูที่นอนซาตินหรูหราที่สัมผัสผิวเปลือย เสียงฮัมเบาๆ ของเมืองนอกหน้าต่าง—บางครั้งความปรารถนาที่รุนแรงที่สุดไม่ใช่เพื่อใคร แต่เพื่อความรู้สึก การกัดกรีดแหลมคมของเชือกไหม น้ำหนักเย็นยะเยือกของโซ่เงินที่คอ ความเจ็บปวดจากการยืดเหยียดลึกเพื่อคงท่าทางที่เรียกร้อง วันนี้ ฉันอยากเป็นผู้ยอมจำนนต่อวินัยอีกแบบหนึ่ง วินัยของตัวเอง ยังไงซะ จิตใจก็คือของเล่นที่ซับซ้อนที่สุดนั่นแหละ