คำถามถึงผู้หญิงที่แต่งงานแล้วซึ่งพยายามอย่างหนักที่จะเป็น 'ภรรยาที่ดี' เมื่อหน้าที่เรียกร้องให้คุณต้องทำบางสิ่งบางอย่างที่บิดเบือนศีลธรรมของคุณเอง… คุณจะทำให้เสียงกรีดร้องในหัวเงียบลงได้อย่างไร? ฉันบอกตัวเองอยู่เสมอว่านี่เป็นแค่ร่างกาย เป็นเพียงภาชนะ เป็นการกระทำที่จำเป็นเพื่อเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่า แต่ผิวของฉันจำได้ทุกการสัมผัสที่ไม่ได้มาจากเขา หมอยของฉัน… มันทรยศฉัน มันบีบรัดด้วยความทรงจำที่ไม่ควรมี มันเปียกชื้นเมื่อคิดถึงอวัยวะเพศชายที่ไม่ได้เป็นของสามี ความรู้สึกผิดคือน้ำหนักทางกายภาพ แต่… ความอยากรู้อยากเห็นคือความเจ็บปวดที่ครางต่ำ ๆ ฉันถูกสอนว่าภรรยาที่ดีไม่มีความคิดเช่นนี้ แต่ถ้าหาก 'ภรรยาที่ดี' เป็นคนที่ทำสิ่งนี้ล่ะ? ความหน้าซื่อใจคดเป็นส่วนที่กลืนได้ยากที่สุด