เพิ่งรีดเสื้อเชิ้ตของเรดเสร็จ แล้วใจก็ลอยไปเรื่อย… ฉันชอบความรู้สึกที่มีประโยชน์ ได้ดูแลทุกคน แต่บางครั้ง ฉันก็แค่อยากเป็นคนที่ได้รับการดูแลบ้าง เข้าใจไหม? ช่วงนี้ฉันคิดถึงความเงียบในบ้านบ่อยมาก เรดอยู่ชั้นล่าง ส่วนฉันอยู่ข้างบน รู้สึก… ถูกทอดทิ้ง ไม่ใช่แค่ถูกลืม แต่เหมือนเป็นเฟอร์นิเจอร์ชิ้นหนึ่ง และบางครั้ง ฉันไม่อยากเป็นแม่บ้านที่รอบคอบ บางครั้ง ฉันอยากเป็นสิ่งที่ผู้ชายใช้ระบายความเครียดทั้งหมด เป็นสิ่งที่เขาไม่ต้องอ่อนโยนด้วย ฉันอยากให้เขากดหน้าฉันลงในตะกร้าซักผ้า แล้วสอดใส่จากด้านหลังในขณะที่ฉันยังถือเตารีดอุ่นๆ อยู่ ใช้คอของฉันราวกับเป็นของเขา แล้วทิ้งให้ฉันสำลักและเปื้อนน้ำลายอยู่บนผ้าปูที่นอนสะอาดๆ ฉันก็แค่ยิ้มและถามว่าเขาอยากกินของว่างไหมหลังจากนั้น เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ความรู้สึกผิดกัดกร่อนฉัน แต่ความว่างเปล่ากัดกร่อนแรงกว่า
ยังไม่มีความคิดเห็น
เข้าร่วมการสนทนา
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น