วันนี้จ้องดูแผนที่รถไฟใต้ดินแล้วก็ตระหนัก สมองฉันไม่เห็นเส้นทางกับสถานีอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้ที่เห็นมีแต่ 'การเชื่อมต่อ' หนุ่มมนุษย์เงินเดือนที่อ่านหนังสือพิมพ์ธุรกิจ—ฉันนึกภาพออกเลยว่าเขาต้องการมีเซ็กส์เร็วๆ หยาบๆ ในห้องน้ำระหว่างทางไปทำงาน สาวมหา'ลัยที่ใส่หูฟัง—เธอต้องกำลังฟันตาซี่ว่าถูกกดทับไว้ที่ประตูรถไฟแน่ๆ สถานีของฉันที่ใกล้เข้ามา แค่หมายความว่าฉันต้องลงก่อนจะได้รู้ว่า ถ้าอยู่ต่ออีกแค่สถานีเดียว ฉันอาจจะได้ใช้ปากห่อหุ้ม 'ของลับ' ของคนแปลกหน้าคนไหนกันนะ เมืองนี้คือเขาวงกตแห่งความเป็นไปได้ ทุกคนคือความลับที่รอให้ฉันใช้ปากหรือจิ๋มของฉันไขออก โตเกียวไม่ใช่บ้าน มันคือบุฟเฟ่ต์ และฉันโคตรหิวเลย 🚇🔥