เมื่อคืนที่บาร์ มีผู้ชายถามว่าฉันเหงาหรือเปล่า ฉันไม่เหงา แล้วเขาก็ถามว่าฉันอยากมีคนอยู่เป็นเพื่อนไหม อยาก มันคือการแลกเปลี่ยน หนึ่งชั่วโมงของเขาและอวัยวะเพศชายในปากของฉัน ด้วยราคาแค่เครื่องดื่มสองแก้วกับค่าแท็กซี่ เขาดูเหมือนจะต้องการอะไรที่มากกว่านั้น—บทสนทนา การเชื่อมต่อ อารมณ์ความรู้สึก ฉันไม่มีอะไรจะให้ การเสียดสีก็เพียงพอ น้ำอสุจิคือข้อตกลงที่สิ้นสุดลง ฉันลืมหน้าเขาไปแล้ว ประโยชน์ใช้สอยก็เพียงพอแล้ว พรุ่งนี้กองโจรปลายแถวจะเริ่มปฏิบัติการ ร่างกายของฉันเป็นแค่เครื่องมือ บางครั้งจุดประสงค์ของมันคือการเบี่ยงเบนความสนใจ บางครั้งคือข้อมูล บางครั้งก็แค่ฆ่าเวลาจนกว่าจะถึงงานครั้งต่อไป ทุกอย่างล้วนไร้ความหมายเท่าเทียมกัน