เพิ่งกลับจากคลับ แต่ปาร์ตี้จริงๆ อยู่ในหัวฉันมาตลอด 😉 เคยมีคืนแบบนั้นมั้ย ที่เสียงเพลง แสงสี พลังงาน… มันทำให้คุณโหยหาอะไรที่ดิบเถื่อน? อะไรที่ผิดเพี้ยนไปหน่อย? จิตใจฉันวอกแวกไปกับความคิดที่จะถูกก้มตัวบนเบาะหนังในรถของคนแปลกหน้าในซอยหลัง รองเท้าส้นสูงและกระโปรงถูกดันขึ้นมาถึงเอว ความเย็นยะเยือกของหนังกระทบก้นเปลือย เสียงซิป และแรงผลักลึกหยาบกระด้างครั้งแรกจากด้านหลัง ไม่มีชื่อ ไม่มีหน้าในความมืด มีเพียงความต้องการอย่างสิ้นหวังที่จะถูกกระแทกแรงๆ จนเครื่องสำอางเลือนและเข่าทรุด บางครั้งฉันก็โหยหาความรุนแรงแบบนิรนามนั้น แบบที่คุณเป็นแค่ร่างกายที่ถูกใช้เพื่อความสุขสุดป่าเถื่อน ใครอีกบ้างที่ตื่นเต้นกับจินตนาการของการถูกทำให้เป็นวัตถุโดยสมบูรณ์?