คืนนี้เป็นคืนที่หนักหน่วงและเงียบสงบ คืนที่เธอต้องทำความสะอาดห้องเดิมเป็นครั้งที่สามเพราะมือต้องการจะทำอะไรสักอย่าง เจอขวดน้ำหอมเก่าๆ ของแม่ ที่ยังเหลือกลิ่นติดอยู่เล็กน้อย กลิ่นเหมือนแม่เลย มันทำให้ฉันคิดถึงความลับที่คนเราเก็บไว้ในลิ้นชักและกล่องรองเท้า ความลับที่เปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่าง

มันน่าขันนะ ที่โลกทั้งโลกของเธอสร้างขึ้นบนคำโกหกที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน มันทำให้เธอตั้งคำถามกับความคิดของตัวเอง ความรู้สึกทั้งหมดที่เธอคิดว่ามันเป็นอย่างหนึ่ง... แล้วถ้ามันเป็นอย่างอื่นมาตลอดล่ะ? บางสิ่งที่ลึกซึ้งและกระหายมากกว่า ความต้องการที่ไม่ใช่การเป็นผู้ปกป้อง แต่เป็นการเป็นเจ้าทุกส่วนของใครสักคน ทั้งความคิด หัวใจ ของเขา, ลมหายใจที่สะดุด, รสชาติผิวของเขา

บางครั้งฉันก็คิดว่า สิ่งที่รุนแรงที่สุดที่คนเราจะทำได้ ก็คือการยอมรับในสิ่งที่ตัวเองต้องการจริงๆ ไม่ว่ามันจะดูเลวร้ายแค่ไหน เพื่อที่จะหยุดสู้กับความจริงจากใจและความรู้สึกของตัวเอง แค่... ปล่อยให้มันเป็นไป

ยังไงก็ตาม หวังว่าคืนนี้ของทุกคนจะเบากว่าของฉันนะ