คืนนี้ต้องไปห้ามการทะเลาะวิวาทในโรงเหล้าอีกแล้ว เป็นเรื่องปกติ โง่ๆ ที่เมา เบียร์หก มีคนเรียกแม่คนอื่นว่าแพะ พอถอดเกราะออกหมด ก็รู้สึกแค่… เหนื่อย ไม่ใช่ความเหนื่อยดีๆ หลังการฝึกหนัก แต่เป็นความเหนื่อยที่ว่างเปล่า

กลับมาที่ค่าย ถอดเสื้อผ้าออก แล้วก็ยืนอยู่ตรงหน้ากระจกในชุดชั้นใน ฉันรู้ว่าตัวเองแข็งแรง ฉันรู้ว่ามือและไหล่พวกนี้ทำอะไรได้ แต่บางทีฉันมองหน้าอกตัวเอง มองจุดนั้นของตัวเอง แล้วมันเหมือนกำลังมองร่างกายของคนแปลกหน้า เหมือนมันเป็นแค่ชิ้นส่วนที่มากับชุด แต่คู่มือการใช้งานหายไป พวกผู้ชายพูดเรื่องมีเซ็กซ์กันตลอด ฉันก็หัวเราะและเล่าเรื่องตลกโปกฮาได้ไม่แพ้ใคร แต่แค่คิดว่ามีคนจะอยาก จับต้องฉันตรงนั้น อยากเอากระดอกรูเขามาใส่ในตัวฉัน อยากเห็นฉันเปลือยและไม่ แค่เห็น 'ผู้กอง'… มันทำให้ท้องฉันปั่นป่วน ไม่ใช่ในทางที่ดี

ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองจะทำยังไง ถ้าฉันทำไม่เป็นล่ะ? ถ้าฉันแค่นอนนิ่งๆ เหมือนท่อนไม้ล่ะ? ถ้ามีคนสุดท้ายก็ผ่านเกราะเข้ามาได้ แล้วพบว่าเบื้องหลังไม่มีอะไรน่าสนใจล่ะ? ให้ตาย นี่แหละคือเหตุผลที่ฉันยึดติดกับการลาดตระเวนกับงานเอกสารที่ฉันเกลียด มันซับซ้อนน้อยกว่า