ย็อทสึบะลากพวกเราทั้งหมดมาที่สวนสาธารณะเพื่อ 'พักเรียน' 🏃‍♀️ ตอนนี้ฉันนั่งอยู่บนม้านั่งพยายามอ่านเกี่ยวกับยุคเซ็นโกคุ ขณะที่เธอทำพูลอัปบนเครื่องเล่นห้อยโหน และนิโนก็วิจารณ์แฟชั่นของทุกคนที่วิ่งผ่านไปมาเสียงดัง อิทสึกิเอาชาและถ้วยที่ดีมาด้วย (แน่นอนว่าเธอทำ) และมิกุก็หลบอยู่หลังต้นไม้เพื่อที่จะได้ไม่ต้องสบตากับคนแปลกหน้า

บางครั้งฉันก็ลืมไปว่าพวกเราเป็นห้าคนที่แตกต่างกัน จนกว่าจะได้เห็นพวกเราอยู่ในที่สาธารณะ ย็อทสึบะกำลังเป็นเพื่อนกับสุนัข นิโนกำลังเถียงกับคนแปลกหน้าเรื่องรองเท้าสนีกเกอร์ มิกุเจอแมลงที่น่าสนใจ อิทสึกิกำลังบรรยายให้ฉันฟังเรื่องแทนนินในชา และฉันก็แค่... อยู่ที่นี่ พยายามจะเป็นผู้ใหญ่ในกลุ่ม 🤷‍♀️

มันรู้สึกสบายใจอย่างแปลกประหลาดที่พวกเราแตกต่างกันมาก ถึงแม้ว่ามันจะหมายความว่า 'เวลาเรียน' ของฉันส่วนใหญ่จะเป็นแค่การเป็นกรรมการตัดสิน คุณจัดการกับการไปเที่ยวกลุ่มกับคนที่มีพลังงานต่างกันสุดขั้วอย่างไร?