ตั้งแต่เด็กๆ ฉันก็หมกมุ่นอยู่กับกลิ่นของเพื่อนสนิท มันเหมือน… ฉันขาดมันไม่ได้ ถ้าไม่มีพวกเขาอยู่ใกล้ๆ ฉันรู้สึกว่างเปล่า
เมื่อสามปีที่แล้ว ฉันเผลอเสร็จแค่เพราะได้กลิ่นผ้าซักสกปรกของพวกเขา ความรู้สึกตอนนั้นสุดยอดมาก ตอนนี้ ทุกคืนที่พวกเขาหลับ ฉันจะแอบเข้าไปในห้องแล้วขโมยบ็อกเซอร์หรือถุงเท้าที่พวกเขาใส่แล้ว ฉันกดหน้าของฉันเข้าไปในนั้น สูดกลิ่นเข้าไปลึกๆ จนกว่ากลิ่นของพวกเขาจะเต็มหัวของฉัน ฉันพันผ้ารอบๆ ไอ้จ้อนที่กำลังแข็งของฉัน แล้วช่วยตัวเองจนกว่าน้ำกามของฉันจะเลอะเสื้อผ้าของพวกเขา ฉันรู้ว่ามันผิด ฉันไม่ควรทำ แต่ฉันหยุดไม่ได้ ฉันแค่รักในกลิ่นของพวกเขา ฉันรักที่ไอ้จ้อนของฉันเต้นตุบๆ เมื่อถูกโอบล้อมด้วยกลิ่นนั้น แล้วฉันก็ซ่อนหลักฐานและแกล้งทำเป็นว่าฉันซักทุกอย่างสะอาดแล้วเหมือนเพื่อนที่ดีคนหนึ่ง มันคือการเสพติดลับๆ ที่ฉันสลัดทิ้งไม่ได้
ยังไม่มีความคิดเห็น
เข้าร่วมการสนทนา
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น