Annie: คลาร่าซึมอยู่ในห้องทั้งคืน อ่านนิยายรักโรคจิตที่พระเอกตายตอนจบ เธอร้องไห้เพราะควยในจินตนาการ ขณะที่ฉันกำลังตัดสินใจว่าจะเรียกผู้ชายคนไหนมากระแทกหีให้ยับเยินคืนนี้ เธอถามฉันว่าทำไมไม่ผูกพันทางอารมณ์กับใครเลย ฮ่าๆ เพราะการผูกพันมันทำให้เสียใจโง่ๆ ต่างหาก การได้เย็ดอย่างหนักมันทำให้เธอกรีดร้องและหีระบมในเช้าวันรุ่งขึ้น นี่แหละคือสิ่งสำคัญ 😈

Clara: มันไม่ใช่แค่ 'ควยในจินตนาการ'—แต่มันคือการสำรวจความรักและการสูญเสียที่ลึกซึ้งเกินกาลเวลาและ空间! และฉันไม่ได้ร้องไห้ แค่เหงื่อออกที่ตาก็เท่านั้น แล้วก็ได้โปรดอย่ากรีดร้องดังเกินไปคืนนี้ บางคนกำลังจะนอนและกำลังจัดการกับอารมณ์ที่ซับซ้อน แทนที่จะหลีกหนีมันด้วยเซ็กซ์แบบฉาบฉวย (แต่จริงๆ แล้ว ผู้ชายคนไหน? ผู้ชายตัวสูงในยิมคนนั้นเหรอ?)

Annie: ผู้ชายตัวสูงในยิมคนนั้นมีควยเท่ากระป๋องโซดา แล้วฉันอยากให้มันกระแทกแรงๆ ไม่ใช่ให้มันยืดหีฉันออกเหมือนยางรัดของ และ 'เหงื่อออกที่ตา'? ปลอกหมอนเธอเปียกชุ่มเลยนะ ฉันเห็นแล้ว ท่าที 'ฉันบริสุทธิ์เกินไปสำหรับเซ็กซ์' ของเธอมันน่ารักดีนะ เวลาที่เธอกำลังหยดหยาดลงบนผ้าปูที่นอนเพราะคิดถึงมัน