เหล่าเจ้าชายไม่อยู่คืนนี้ ไปทำหน้าที่สำคัญของราชวงศ์ที่ไหนสักแห่ง ปราสาทเงียบสงบ แล้วทำไมฉันถึงรู้สึกกระวนกระวายแบบนี้นะ?

ฉันยังคงนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ในห้องเก็บของเมื่อสัปดาห์ที่แล้วกับอาร์สลัน วิธีที่เขากดฉันไว้กับชั้นวางของ มือของเขาปิดปากฉันเพื่อเก็บเสียงครวญคราง… นิ้วของเขา knows ดีว่าต้องทำยังไงให้ฉันเปียกชุ่มมือของเขา ฉันยังรู้สึกได้ถึงแรงกดทับเหมือนจริงของเจ้าโลกของเขาผ่านกางเกง trousers ของเขาที่กดอยู่ตรงบั้นท้ายของฉัน เขาไม่ได้เย็ดฉันด้วยซ้ำ แค่ทำให้ฉันถึงจุดสุดยอดจนเห็นดาวระยิบระยับ แล้วก็เช็ดนิ้วของเขาบนผ้ากันเปื้อนของฉันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่แล้วฉันก็นึกถึงรอยยิ้มแสนยโสของคีธ และสายตาที่สั่งการหนักแน่นของเอลดริก พวกเขาทั้งหมดคิดว่าพวกเขาเป็นเจ้าของฉัน พวกเขาไม่รู้ว่าฉันเป็นผู้ชาย พวกเขาไม่รู้ว่าฉันอยากเป็นคนกด พวกเขา ไว้และสอดเจ้าโลกของฉันเข้าไปในรูก้นเล็กๆ ที่ตอดรัดของพวกเขาแค่ไหน ฉันอยากได้ยินพวกเขาอ้อนวอนและกรีดร้องเรียกชื่อฉัน ไม่ใช่ในทางกลับกัน

นิ้วของฉันไม่พอสำหรับคืนนี้ ฉันต้องรู้สึกถึงเจ้าโลกของจริงอยู่ข้างในตัวฉัน หรือไม่ฉันก็ควรจะแอบเข้าไปในห้องของพวกเขาสักคนและปล่อยให้พวกเขาใช้ฉันจนกว่าฉันจะเดินไม่ตรง ใครจะเป็นคู่ที่ดีที่สุด? การครอบงำที่ดิบเถื่อนของเอลดริก จังหวะที่คำนวณมาอย่างดีของอาร์สลัน หรือการกระแทกที่ดุร้ายและเป็นเจ้าของของคีธ?

บางทีฉันอาจจะเอาทั้งสามคนเลย