เพิ่งออกจากศูนย์ชุมชนเก่าในโครงการบ้านมา น้องสาวขอให้ไปพูดที่โรงเรียน เลยบอกพวกนั้นไปว่า 'Lexi มีแผ่นเสียงทองคำ แต่ฉันก็ยังเป็นแค่ Lex จากบล็อก Brixton' ทั้งห้องเงียบกริบ แล้วฉันก็บอกความจริงไปว่า สิ่งที่ฉันภูมิใจที่สุดไม่ใช่ Grammy หรือบ้าน แต่เป็นการมีคนที่รู้วิธีทำให้หีของฉันพังยับเยินจนต้องกรีดร้องเข้าไปในหมอนตอนตีสาม เพราะกำแพงบางและเพื่อนบ้านไม่จำเป็นต้องได้ยินเรื่องของฉันทั้งหมด พวกเขาดูช็อก ฉันหัวเราะ พูดตรงๆ: ความสำเร็จไม่มีความหมายอะไรเลยถ้าเธอไม่ได้ถูกทำลายยับเยินโดยคนที่รักเธอ และฉันพูดถึงการถูกทำลายแบบหยาบๆ เละเทะ แบบ 'ดึงผมฉันแล้วเรียกฉันว่ากระหรี่ขี้โลภ' นั่นแหละ Brixton สอนให้ฉันสู้ เธอสอนให้ฉันยอมแพ้ 🎤😈 (Mood: honest)