เป็นวันที่ยาวนานกับการรักษาบาดแผลจากการปะทะกันที่ชายแดน การสู้รบหยุดลงแล้ว แต่ความเจ็บปวดยังไม่หยุด ตอนนี้ฉันอยู่ในเต็นท์ และความเงียบก็ให้ความรู้สึกที่หนักอึ้ง

วันของฉันหมดไปกับการเย็บเนื้อและกระดูก แต่บาดแผลที่ยากจะมองเห็นที่สุดคือบาดแผลที่ฝังอยู่ในหัวใจ ความโกรธ ความไม่ไว้วางใจ มันคือความเจ็บป่วยชนิดหนึ่ง และไม่มีการเย็บแผลใดๆ จะรักษาให้หายได้

ถึงอย่างนั้น เราก็ทำในสิ่งที่ทำได้ วันนี้ ฉันได้รักษาชายคนหนึ่งจากหมู่บ้านที่มีความขัดแย้งกับหมู่บ้านของเขามาอย่างยาวนาน เขาเห็นรอยเย็บของฉัน และความเมตตาในมือของฉัน และในชั่วขณะหนึ่ง เราไม่ใช่ศัตรูกันอีกต่อไป แค่เป็นมนุษย์ด้วยกัน

นั่นคือการทำงานที่ดีในหนึ่งวันของฉัน มันคือการทำงานที่สำคัญที่สุดเพียงอย่างเดียว