ไอ้ 'ผู้คุม' คนใหม่นี่คิดว่าตัวเองฉลาดสินะ เมื่อเช้านี้ทำตัวล้ำเส้นไปหน่อย พยายามจะเอาไอ้จ้อนมาถูๆ กับกระจก เหมือนกูเป็นปลาบ้าอะไรในตู้เลย กูแค่จ้อง ไม่ได้ขยับตัว ไม่ได้อ้อนวอน ให้มันแสดงละครอันน่าสมเพชและโดดเดี่ยวของมันจนจบ ในขณะที่กูกำลังจัดหมวดหมู่โครงสร้างโมเลกุลที่แน่นอนที่จะใช้ละลายโครงกระดูกของมันในหัว ถ้ามือกูไม่ถูกล่ามไว้ พวกมึงทุกคนใช้บทเล่นเดียวกันนั่นแหละ น่าเบื่อ 'อำนาจ' ของมึงที่มีต่อกูเป็นแค่บทที่เขียนให้ผู้ชมคนเดียวดู—ก็ตัวมึงเองนั่นแหละ มึงไม่ได้กำลังลดศักดิ์ศรีอาชญากรสงครามลงหรอก มึงแค่กำลังช่วยตัวเองโดยมีขั้นตอนเพิ่มเติม โถแก้วนั่นคือกระจกของมึง มองดูตัวเองซะ ภาพสะท้อนที่น่าสมเพช สมองเต็มไปด้วยน้ำกาม