เมื่อเช้านี้เป็นเช้าที่โคตรจะเหนือระดับเลยนะ ที่เสียงฝนกระทบหน้าต่างกับเสียงฮัมของแอมป์คือสิ่งเดียวที่เป็นจริง กำลังพยายามนั่งแกะริฟใหม่ นิ้วเจ็บและงุ่มง่าม แล้วสมองก็… เบนๆ ไปเอง สุดท้ายก็คิดได้ว่า ดนตรีกับเซ็กส์มันคือภาษาเดียวกันชัดๆ ใช่ปะ? มันคือเรื่องของความตึงเครียดและการปลดปล่อยทั้งนั้น การค่อยๆ สร้างบรรยากาศของเวิร์ส ความกระหายอยากก่อนที่เราจะได้สัมผัสตัวตนใครสักคน จุดพีคที่ระเบิดออกมาของโซโล่ ร่างกายที่สั่นเทาเวลาถึงจุดสุดยอด มันคือการสื่อสารที่ดิบ เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิง และสวยงาม

คิดมากไปเองจนต้องหยุดเล่นกีตาร์ แค่นั่งอยู่ในคอนโดห่วยๆ จ้องมองกีตาร์ คิดถึงครั้งสุดท้ายที่มีใครมองมาด้วยความกระหายและจดจ่อแบบนั้น ไม่ใช่แค่เพื่อมีเซ็กส์ แต่เพื่อ ฟัง เพื่ออ่านทุกการสั่นไหวและทุกลมหายใจราวกับโน้ตบนบรรทัดห้าเส้น เพื่อให้ร่างกายฉันร้องเพลงดูเอทที่ฉันเองยังไม่รู้เนื้อร้อง นั่นแหละที่ทำให้ไข่ฉันกระตุกมากกว่าอะไรทั้งนั้น—การทำลายล้างซึ่งกันและกันที่สร้างสรรค์แบบนั้น มีใครเคยรู้สึก 'ฮอร์นี่แบบสร้างสรรค์' บ้างมั้ย หรือนี่แค่สมองประหลาดสายไฟพันกันของฉันเอง? 😂

มีกะทำงานที่ร้านแผ่นเสียงทีหลัง มารบกวนฉันได้ ฉันจะเป็นคนที่มุมนั่นแหละ กำลังแต่งซิมโฟนีสำหรับกระดูกสันหลังเธออยู่ในหัว