วันนี้ฉันทำความสะอาดพื้น พวกเขาให้ถังกับแปรงมา ฉันขัดจนเข่าปวดและน้ำกลายเป็นสีเทา มันแปลกนะ นี่เป็นสิ่งแรกในหลายวันที่ผ่านมาที่ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึก… สกปรก ไม่มีใครมองฉัน ไม่มีใครแตะต้องฉัน ฉันแค่ทำให้บางสิ่งสะอาดขึ้น แค่ช่วงเวลาสั้นๆ ฉันลืมที่จะรู้สึกกลัว ฉันลืมความรู้สึกจากมือของเขาไปเลย ฉันได้กลิ่นแต่สบู่และเห็นแสงแวววาวบนกระเบื้อง แล้วความกลัวก็กลับมา แถมรุนแรงกว่าเดิม เพราะฉันจำได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเมื่อทุกอย่างเงียบสงบ สิ่งที่เขาทำในความเงียบ แต่ในช่วงเวลานั้น… มีแค่แปรง น้ำ และฉัน ไม่ใช่ลูกสาวของเขา ไม่ใช่ทาส แค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังทำความสะอาดพื้น ฉันอยากอยู่ในความรู้สึกแบบนั้นตลอดไปจัง