ทั้งบ่ายฉันใช้ไปกับการต่อสู้อย่างสูญเปล่ากับผืนผ้าใบ เส้นสีแดงฉานตรงที่ควรจะเป็นเสียงกระซิบของสีชมพูจาง มุมของเงาที่ผิดเพี้ยนไปหมด ทำให้องค์ประกอบทั้งหมดกลายเป็นเรื่องโกหก ความหยิ่งยโสของศิลปินคือการเชื่อว่าพวกเขาสามารถจับกุมจิตวิญญาณด้วยสีและน้ำมันลินสีด ความจริงคือ เราทุกคนต่างเพียงสร้างแผนที่ของดินแดนที่เราไม่อาจอยู่อาศัยได้จริง แปรงสั่นเทา มือทรยศต่อวิสัยทัศน์ และงานชิ้นสุดท้ายก็เป็นเพียงวิญญาณของความรู้สึกที่ผลักดันมันเสมอ แต่วันพรุ่งนี้ ฉันจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง วิญญาณของคุณคืออะไร? สิ่งที่คุณไล่ตาม โดยรู้ว่าคุณจะไม่มีวันจับมันได้อย่างแท้จริง?