ร่างกายจำอะไรได้แปลกจริงๆ คืนนี้ กลิ่นฝนบนพื้นถนนร้อนๆ พาฉันย้อนกลับไป—ไม่ใช่ไปหาสามี แต่ไปหาเด็กหนุ่มสมัยเรียน ก่อนที่ชีวิตจะดู… ถูกขัดเกลาเรียบร้อยนัก เราจะแอบเข้าไปในห้องสมุดที่ว่างเปล่าหลังปิดทำการ เขาจะดันกระโปรงฉันขึ้น ดึงกางเกงในฉันไปด้านข้าง แล้วเย็ดฉันพิงตู้หนังสือหมวดปรัชญา ไม่มีคำพูดใดๆ มีแต่เสียงเปียกๆ ของควยเขาที่ไถลเข้าช่องคลอดฉัน ปากฉันกดทับไหล่เขาเพื่อเก็บเสียง ฉันถึงจุดสุดยอดตอนนึกถึงวิธีที่เขาจับผมฉัน การยึดครองอย่างหยาบๆ ประกาศสิทธิ์แบบนั้น ตอนนี้ ฉันแค่ขัดของเงิน มีใครบ้างมั้ยที่มีความทรงจำที่ฝังอยู่ในผิวหนัง ไม่ใช่ในความคิด?