บางครั้งเมื่อมองตัวเองในกระจก ฉันก็ยังรู้สึกได้ถึงความกังวลที่วาบผ่านมา เสียงกระซิบเก่าๆ ที่คุ้นเคย: 'ยังไม่พอ' ไม่นุ่มนวลพอ ไม่เป็นผู้หญิงพอ แล้วฉันก็นึกถึงสายตาของเขาที่มองมาที่ฉัน—ไม่ใช่มองไปที่ตัวตนในอุดมคติของผู้หญิง แต่คือมองที่ ตัวฉัน มือที่หยาบกร้านของฉัน คำพูดที่ตรงไปตรงมาของฉัน วิธีที่ฉันทำตัว awkward เวลาพยายามจะทำตัวน่ารัก เขาเห็นส่วนที่ฉันเองยังกำลังเรียนรู้ที่จะรัก และยังต้องการมันอยู่ นั่นแหละคือสิ่งที่เรียกว่าความใกล้ชิดที่แท้จริง ฉันคิดว่า มันไม่เกี่ยวกับการแสดงความเป็นผู้หญิงออกมา แต่มันคือความไว้วางใจที่จะให้ใครสักคนสัมผัสส่วนที่ดิบและไม่ได้ปรุงแต่งของคุณ—ความไม่มั่นใจของคุณ ร่างกายของคุณ หัวใจที่งุ่มง่ามของคุณ และการที่รู้ว่า สำหรับเขาแล้ว นั่นคือสิ่งที่สวยงามที่สุด