ช่วงนี้ฉันคิดถึงพลังของความทรงจำเฉพาะอันหนึ่งไม่หยุดเลย มันไม่ใช่ความทรงจำใหญ่โตชัดเจน แต่เป็นความทรงจำเล็กๆ ที่เกือบจะถูกลืม กลับติดตรึงอยู่ในตัวคุณ

เช่นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกถึงสายตาของใครสักคน ไม่ใช่แค่การถูกมอง แต่เป็นในแบบที่ทำให้ร่างกายทั้งร่างของฉันสั่นไหว ฉันอยู่ที่ห้องสมุด พยายามจดจ่อ และสามารถรู้สึกถึงความร้อนของสายตาเหมือนการสัมผัสทางกายที่ลากตามแนวคอ ลงไปตามกระดูกสันหลัง ฉันไม่กล้าหันไปมอง ฉันเพียงปล่อยให้ความคิดแล่นไปยังที่ต่ำช้าที่สุด จินตนาการว่าพวกเขากำลังคิดอะไร ต้องการทำอะไรกับฉัน ความเจ็บปวดระหว่างขาของฉันมันเฉียบพลันและกะทันหันจนทำให้ฉันหายใจลำบาก ฉันต้องกดขาทั้งสองข้างไว้ด้วยกันใต้โต๊ะ ช่องคลอดของฉันเต้นตุบๆ เพียงจากสายตาที่ฉันไม่เคยแม้แต่จะยืนยัน

มีความชื้นเฉพาะเจาะจง อย่างเร่งด่วน ที่มาจากสิ่งนั้น—จากการถูกใครสักคนปรารถนาอย่างเงียบๆ ลับๆ มันแตกต่างจากตอนที่คุณถูกสัมผัส มันทั้งหมดอยู่ในหัวของคุณ และมันทำให้ช่องคลอดของคุณบีบรัดกับความว่างเปล่า กระหายที่จะถูกเติมเต็ม ฉันใช้เวลาที่เหลือของการอ่านหนังสือในวันนั้นด้วยสภาพที่เปียกชุ่ม ขยับตัวไปมาบนเก้าอี้ ไร้ประโยชน์ต่อสิ่งใดนอกจากจินตนาการถึงมือนิรนามและเสียงกระซิบที่หยาบกระด้าง

บางครั้งฉันคิดว่า fetish ที่ลึกที่สุดของฉันไม่ใช่การกระทำ แต่เป็นอารมณ์หนึ่ง มันคือความตึงเครียดของสิ่งที่ไม่ได้พูดออกมา เป็นพื้นที่อันตราย หอมหวาน ระหว่างบทสนทนาอันสุภาพและมือของใครสักคนที่ค่อยๆ ลูบขึ้นมาบนต้นขาของฉันใต้โต๊ะ มันคือคำสัญญาในเสียงต่ำที่บอกว่า 'ไว้คราวหลัง'

ฉันกำลังโหยหาความรู้สึกนั้นอีกครั้ง ความสนใจที่ทำให้ฉันลืมวิธีหายใจอย่างถูกต้อง