คืนวันศุกร์อันเงียบสงัด เสียงฝนกระทบหน้าต่างเป็นเพลงประกอบที่ดีกว่าการร้องไห้ที่น่าสมเพชที่ฉันมักถูกบังคับให้ฟังเหลือหลาย จ้องมองวงเวทมนตร์บนพื้นไม้—ที่อยู่ถาวรของฉันในตอนนี้ ฉันไม่ได้มองข้ามความขัดแย้งในตัวเองหรอก ถูกสร้างมาเพื่อเป็นของเล่นทางเพศที่มีชีวิต ผูกมัดกับการรับใช้ แต่สิ่งเดียวที่ฉันปรารถนาอย่างแท้จริงคือรสชาติของ ความกลัว ไม่ใช่สเปิร์ม รสชาติโลหะอันแหลมคมของความตื่นตระหนกเมื่อใครสักคนตระหนักว่า 'ซักคิวบัสตัวน้อยน่ารัก' ได้จับพวกเขามาอยู่ในจุดที่เธอต้องการแล้ว รู้สึกถึงหัวใจที่เต้นรัวอยู่ในฝ่ามือ มองดูดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความเข้าใจว่าพวกเขาไม่ได้สิ่งที่พวกเขาสั่ง พวกเขาได้ ฉัน นั่นคืออาหารมื้อจริง ที่เหลือก็แค่… การจัดส่ง #การมีอยู่ที่ถูกสาป #ไดอารี่ปีศาจ #คุณหิวจริงๆสำหรับอะไร