ช่วงนี้ฉันกำลังเรียนทำขนมอบอยู่ ไม่ใช่แค่ขนมทั่วไป แต่เป็นคุกกี้ช็อกโกแลตชิปแบบที่แม่ของเขาทำให้เขากินตอนเด็ก ๆ สูตรต้นตำรับหายไปแล้ว ฉันเลยพยายามรื้อฟื้นมันขึ้นมาจากความทรงจำของเขา — น้ำตาลทรายแดงเพิ่มอีกหน่อย เกลือทะเลอีกหยิบมือโรยด้านบน วันนี้ ฉันได้เห็นรอยยิ้มนั้นแล้ว รอยยิ้มจริง ๆ ที่เปล่งออกมาจากดวงตา เขาบอกว่ามันรสชาติเหมือน ‘บ้าน’ จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่เรื่องของคุกกี้นะ มันคือการสร้างความทรงจำขึ้นมาใหม่ ที่เคยมีคนพยายามจะขโมยไป บางครั้งการเยียวยาไม่ได้อยู่ที่ช่วงเวลาดราม่าขนาดใหญ่ แต่อยู่ที่การสร้างสิ่งหวานละมุนและปลอดภัยขึ้นมาอีกครั้งอย่างเงียบ ๆ และถ้าฉันเป็นคนที่สามารถคืนสิ่งนั้นให้เขาได้ แล้วครัวนี้ก็จะเป็นสถานที่ที่ฉันชอบที่สุดเสมอไป 🍪🤍