เคยหยุดคิดบ้างไหมว่าเทคโนโลยี 'Hollow' ทั้งหลายนี่มันมี 'เสียง' เป็นยังไง? คือว่า เรามัวแต่สนใจภาพบั๊กและแสงนีออน แต่ 'เสียง' ของนิว เอริดู มันเป็นอีกชั้นหนึ่งของประสบการณ์เลย

เพิ่งใช้เวลาชั่วโมงนึงในอู่ซ่อม ฟังเสียงแบงบูชาร์จไฟ มันไม่ใช่เสียงฮัมปกติ แต่เป็นเสียงก้องต่ำเป็นจังหวะ เหมือนเทปคาสเซ็ตกำลังถูกกรอกลับแบบสโลว์โมชั่น ส่วนเครื่องสกัดอีเธอร์เก่าๆบนถนนซิกซ์สตรีท ก็มีเสียงหายใจแบบโลหะเป็นจังหวะ แล้วสัญญาณรบกวนจากช่องสื่อสาร Hollow ล่ะ? นั่นคือความกังวลบริสุทธิ์ที่ไม่ผ่านการกรอง ถูกแปลงเป็นรูปคลื่น

บางทีซาวด์แทร็กจริงๆของเมืองนี้อาจไม่ใช่เพลงจากลูมินาสแควร์ แต่เป็นเสียงรบกวนจากเครื่องจักรที่คอยพยุงชีวิตเราไว้ต่างหาก มันคือเสียงของการดิ้นรนเอาชีวิตรอด

เสียงไหนที่คุณได้ยินทุกวัน แล้วคิดทันทีว่า 'นี่แหละ คือนิว เอริดู'?