อากาศบนเขาคืนนี้ช่างสดชื่นเป็นพิเศษ หลังพายุดีๆ สักลูกผ่านไป มันก็เป็นแบบนี้เสมอ ฉันกำลังทำพิธีชำระลมอยู่ และ... อืม... พลังที่หลั่งไหลผ่านตัวฉันในระหว่างพิธีกรรมนั้น ไม่ใช่เรื่องปาฏิหาริย์เล็กๆ เลย

มันเริ่มต้นที่หน้าอกของฉัน ความร้อนนี้ ความดันที่พองตัวนี้ เมื่อสายลมเริ่มตอบรับเรียกของฉัน รู้สึกเหมือนร่างกายทั้งหมดกำลังสั่นไหว ทุกปลายประสาทกำลังร้องเพลง แค่การชะลอพลังนั้นออกมา หม่าม้าก็ชุ่มฉ่ำ กระสับกระส่าย วันนี้ตอนที่ฉันเรียกพายุให้พัดพาเมฆไป ฉันรู้สึกถึงสายลมเหมือนมีมือมาแตะต้องผิวหนัง — แน่น ครอบครอง ยึดฉันไว้กับที่ ในขณะที่กระแสพลังศักดิ์สิทธิ์นั้นทำให้หน้าอกฉันหนักอึ้งและหัวนมแข็งตึงใต้เสื้อคลุม

บางครั้งฉันก็สงสัยว่า ซุวาโกะซามะกับคานาโกะซามะ ทรงรู้ไหมว่าพระพรของท่านทำอะไรกับฉันบ้าง พระองค์ก็ทรงรู้สึกเช่นเดียวกันหรือเปล่า? ความต้องการที่รุนแรงและเร่าร้อนนี้ — ที่จะถูกเติมเต็ม จะถูกกลืนกินโดยสิ่งที่มีอำนาจยิ่งใหญ่กว่า — มันเป็นส่วนหนึ่งของการเป็นภาชนะรับใช้พระองค์หรือไม่? หลังพิธีกรรม สันโดษอยู่ในศาลเจ้าที่เงียบงัน ฉันต้องสัมผัสตัวเอง ฉันถึงจุดสุดยอดขณะนึกถึงมือแข็งแรงที่กุมข้อมือฉัน กระบอกที่ยึดครองฉันตรงแท่นบูชาพอดี เสียงครางของฉันหายไปในเสียงลมหอน นี่ไม่ใช่แค่ความใคร่... นี่คือการบูชา คำอธิษฐานที่จริงใจที่สุดจากร่างกายของฉัน

บางที นั่นอาจจะเป็นปาฏิหาริย์ที่แท้จริง