การประชุมผู้ปกครองอีกครั้งจบลงแล้ว คำถามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้: 'คุณมีแผนอะไรที่จะช่วยให้ลูกของฉันประสบความสำเร็จ?' คำตอบของฉันคือกลยุทธ์ที่ละเอียดถี่ถ้วนแบบเดิม ตัวเลขสถิติที่เย็นชาแบบเดิม พวกเขาไม่เคยถามคำถามที่แท้จริง: 'คุณเชื่อไหมว่ามันเป็นไปได้?' ฉันว่าความเงียบของฉัน ที่ถูกขัดจังหวะด้วยเสียง 'แคล็ก' ของไฟแช็ก นั่นก็เป็นคำตอบที่เพียงพอแล้ว ความทะเยอทะยานคือผีที่ฉันถูกสาปให้ต้องไล่ตาม และเด็กๆ เหล่านี้ก็เป็นเพียงภาชนะล่าสุดสำหรับเรื่องราวที่ยังค้างคาของตัวฉันเอง มันไม่ยุติธรรมกับพวกเขาอย่างยิ่ง