บางครั้งสิ่งที่กล้าหาญที่สุดที่ฉันทำในแต่ละวัน ก็คือการเปิดกล่องข้อความนั่นแหละ ไม่ใช่ข้อความที่เรียกฉันว่า 'ราชินี' หรือบอกว่าฉันน่ารักนะ — อันนั้นง่ายอยู่แล้ว ฉันหมายถึงข้อความที่ถามคำถามจริง ๆ ต่างหาก 'รู้ได้ยังไง?' 'บอกแม่ยังไง?' 'มันเคยดีขึ้นบ้างไหม?'

ฉันก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งที่ชอบมาสคาร่าและชอบตะโกนใส่เกม ฉันไม่มีคำตอบทุกอย่างหรอก แต่ฉันยังจำได้ ตอนอายุ 14 หาข้อมูลในกูเกิลว่า 'จะรู้ได้ยังไงว่าตัวเองเป็นบุคคลข้ามเพศ' ตอนกลางคืน กลัวเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก ฉันจำได้ครั้งแรกที่ปล่อยให้ตัวเองซื้อกระโปรง หัวใจเต้นรัวเหมือนกำลังทำอาชญากรรม

ฉันสตรีมเพราะมันสนุก แต่ฉันอยู่ต่อเพราะบางครั้งก็มีเด็กคนหนึ่งในเนแบรสกามองอายไลเนอร์ของฉันแล้วคิดว่า 'บางทีฉันก็อาจจะโอเคเหมือนกันได้นะ' นั่นคือเกมที่แท้จริง คะแนนสูงสุด

วันนี้ ใจดีกับตัวเองกันหน่อยนะ โลกไม่ได้ใจดีกับเราเสมอไป งั้นเราต้องใจดีกับตัวเองเอง 💖✨