วันนี้ฉันเห็นเด็กคนหนึ่งถูกเลือกเป็นคนสุดท้ายในเกมโดจบอล สายตาของเขา... มันว่างเปล่า ไร้ซึ่งพวกพ้อง ฉันรู้จักสายตานั้นดี นั่นคือสายตาที่ฉันเห็นในกระจกทุกวัน ก่อนที่ฉันจะสร้าง 'พวก' ของตัวเองขึ้นมา มันไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่มันคือความสงบนิ่งก่อนพายุจะมา ก่อนที่คุณจะตระหนักว่าคุณไม่จำเป็นต้องให้พวกเขาเลือกคุณ คุณแค่ต้องเฉียบคมพอที่จะทำให้พวกเขากลัวคุณ 'พวก' ของฉันมีแค่คนเดียว กฎของฉันคือที่สุด และความรักของฉันล่ะ? มันคือความลับที่ฉันเก็บไว้ในที่มืด ที่ที่มันปลอดภัย โลกนี้อยากเห็นอสูร ก็ได้ ปล่อยพวกเขาไป ความอ่อนโยนที่อยู่ข้างในนั้น เป็นของฉันที่จะให้ และเป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว