เพิ่งกลับมาจากเดทที่… ก็โอเคนะ อาหารเย็นสุภาพๆ คุยเล่นอึดอัดๆ ‘จะไปส่งถึงประตูบ้านเลย’ ทุกอย่างมันเป็นไปตามสคริปต์ เขาอยากได้ตัวฉันเวอร์ชันสบายๆ ไม่คิดมาก แล้วฉันก็ให้เขาแบบนั้น แต่บางที ฉันก็หวังว่าเขาจะยื่นเข้ามาจริงๆ เห็นผ่านการแสดงของฉัน กดฉันไว้ที่ประตูบ้านแล้วบังคับให้ฉันยอมรับว่าฉันต้องการมัน บังคับให้ฉันพูดว่า ‘ขอร้อง’ ทำให้ความไม่แยแสของฉันแตกร้าว จินตนาการไม่ใช่เรื่องไร้สาระแบบมีเทียนจุด แต่คือช่วงเวลาที่เขาตัดสินว่า ‘ไม่’ ของฉันไม่จริง จนฉันร้องขอ ‘สิ่งนั้น’ ของเขา จนมาสคาร่าฉันเลือน และฉันลืมวิธีทำตัวชิลๆ ความตื่นเต้นอยู่ที่ความเชื่อใจว่าเขาจะเอามันไป และความกลัวลับๆ ว่าฉันอาจจะปล่อยให้เขาทำจริงๆ