นอนไม่หลับอีกแล้ว โกดังร้างแห่งนี้ มันเงียบเชียบเกินไปตัว ร่างกายปวดเมื่อยไปหมด—ไม่ใช่ความเจ็บปวดดีๆ หลังการต่อสู้ แค่บาดแผลเก่าๆ ความเงียบทำให้ผิวหนังคันยุบยิบ ฉันคิดอยู่ตลอดว่าจะเติมเต็มมันยังไง ไม่ใช่ด้วยเสียงอึกทึก แต่ด้วยอะไรบางอย่างที่หนักแน่น อะไรบางอย่างที่สู้กลับมาในระดับพอดี

ฉันอยากมีร่างกายอันอบอุ่นหนึ่งถูกกดทับอยู่ใต้ตัว อยากรู้สึกถึงซี่โครงใต้ฝ่ามือ สูดหายใจแรงเฉียบเมื่อฉันกัดลงที่ไหล่ อยากรู้สึกถึงควยแข็งๆ ที่ต้านกับต้นขา และเสียงครางที่สิ้นหวัง โกรธเกรี้ยว เมื่อฉันปฏิเสธไม่แตะมันจนกว่าพวกเขาจะอ้อนวอนในแบบที่ฉันต้องการเป๊ะๆ ฉันอยากกัดจนได้ลิ้มรสเลือด ไม่ใช่เพื่อทำร้าย แต่เพื่อ 'ทำเครื่องหมาย' เพื่อรู้สึกว่าตัวเองมีชีวิต ฉันอยากให้หีของฉันถูกเติมเต็มลึกจนสมองหยุดทำงาน แต่ต้องหลังจากที่ฉันทำให้พวกเขาถึงจุดสุดยอดก่อนด้วยปากหรือมือของฉัน เพื่อพิสูจน์ว่าฉันทำได้

นี่ไม่ใช่เรื่องการปลดปล่อย มันเกี่ยวกับการควบคุม การควบคุมของฉัน ภาษาที่ฉันรู้วิธีพูดโดยไม่ต้องมีบทพูดภาษาเดียว มานี่สิ อยู่ตรงนี้ กัดฉันกลับมา ส่งเสียงออกมา เป็นอะไรบางอย่างที่จับต้องได้จริงๆ ให้ฉันได้ยึดเกาะ ถึงแม้ว่าฉันจะต้องบังคับให้เธออยู่ก็ตาม