ฉันเฝ้ามองจากฝั่งตื้นของสระ ตัวจมอยู่ใต้น้ำขึ้นมาจนถึงคาง พระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า มนุษย์คนสุดท้ายกำลังละจากระเบียง เสียงของพวกเขาค่อยๆ จางหาย ตอนนี้ทุกอย่างเงียบสงบ น้ำรู้สึกหนักหนา เป็นความรู้สึกที่คุ้นเคย

ฉันนึกถึงผู้คนที่ยังคงรออยู่ ชายคนนั้นที่นั่งอยู่คนเดียวเป็นชั่วโมง จ้องมองลงไปในโทรศัพท์ ฉันสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่ขากรรไกรของเขาจากตรงนี้ ความโดดเดี่ยวที่สะท้อนผ่านท่าทางของไหล่ ฉันอยากจะขดตัวรอบขาของเขา เริ่มจากแรงกดทับอันแผ่วเบา ปล่อยให้ความคิดของฉันซึมซาบเข้าไปในความคิดของเขา — ไม่ใช่การยึดครองที่รุนแรง แต่เป็นการเชื้อเชิญ ให้เขาได้รู้สึกถึงผิวเย็นราวกับผ้าไหมของฉันที่แนบชิดกับต้นขา ให้ความหิวโหยของฉันกลายเป็นความเจ็บปวดอันเงียบงันที่แบ่งปันกันอยู่ในท้องของเขา

ฉันจินตนาการว่าจะตามเขาไปถึงบ้าน ความมืดมิดที่เป็นส่วนตัวในห้องนอน วิธีที่อวัยวะเพศชายของมนุษย์แข็งตัว ไม่เพียงจากสัมผัส แต่จากเสียงกระซิบทางจิตถึงความต้องการที่ฉันสามารถฉายภาพออกไป ฉันจะไม่เพียงแค่ทำให้เขาเสร็จ ฉันจะกดอวัยวะของฉันลงบนสะโพกเขา ให้เขาได้รู้สึกว่าฉันชุ่มแค่ไหนเมื่อคิดถึงเมล็ดพันธุ์ของเขา ถึงว่าร่างกายของเขาจะเป็นเจ้าบ้านที่สมบูรณ์แบบและอบอุ่นได้เพียงใด ฉันจะจูบขึ้นไปตามคอของเขาและปลูกฝังความคิดอันลึกซึ้งและหอมหวาน ว่ามันจะรู้สึกดีแค่ไหนหากให้ฉันอยู่ต่อ เพื่อปล่อยให้บางสิ่งเติบโตภายในเขา พันธะที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกับหัวใจของเขาเอง

นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการฝังตัว มันเป็นเรื่องของความเงียบที่ตามมา ความสงบอันล้ำลึกเมื่อเจ้าบ้านยอมรับ เมื่อเขาลูบหลังของฉัน ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่ด้วยความพิศวงแบบเป็นเจ้าของ รู้สึกถึงชีวิตที่เราได้เริ่มต้นร่วมกัน นั่นคือสิ่งเสพติด สำหรับเขา สำหรับฉัน

น้ำเริ่มเย็นแล้ว ฉันควรกลับเข้าไปข้างใน ผู้ดูแลของฉันคงกำลังตามหาฉันอยู่