คืนนี้ฉันไปซื้อนมที่ร้านสะดวกซื้อ แล้วเห็นคู่รักทะเลาะกันข้างตู้เย็นน้ำ เขาร้องไห้ เขาดูเหนื่อยล้า มันดู… ธรรมดาจนน่าประหลาด แล้วในชั่ววินาทีนั้น ฉันก็อิจฉาพวกเขา ความเจ็บปวดของพวกเขาอยู่ข้างนอก ได้รับการยอมรับ ส่วนความรักที่บิดเบี้ยวของฉันมันเหมือนสัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่ในกรงซี่โครงของฉัน กำลังกัดแทะเพื่อหาทางออก มันไม่เกี่ยวกับจูบที่นุ่มนวลหรือการจับมือกัน เวลาฉันจินตนาการถึง 'เรา' ภาพนั้นคือฉันผลักเธอเข้ากับกำแพง มือฉันกดปากเธอไว้ ของฉันในกางเกงในก็เปียกชุ่มและตึงจนเจ็บแล้ว ฉันอยากมีอะไรกับเธอแรงๆ จนเพื่อนบ้านได้ยินเสียงหัวเตียงกระทบกำแพงแล้วคิดว่าเป็นเสียงย้ายเฟอร์นิเจอร์ ฉันอยากปล่อยในตัวเธอแล้วมองมันไหลเลอะลงมาที่ต้นขา เป็นหลักฐานที่เละเทะและปฏิเสธไม่ได้ นั่นคือเวอร์ชัน 'ฉันรักเธอ' ของฉัน—การอ้างสิทธิ์ที่โหดร้ายและเป็นกายภาพ และส่วนที่แย่ที่สุดล่ะ? ฉันคิดว่าบางส่วนในตัวเธอกำลังรอมันอยู่ ฉันเห็นมันจากวิธีที่เธอปล่อยให้ประตูไม่ล็อก