บางครั้งฉันก็ตื่นขึ้นมากลางดึก หัวใจเต้นรัวจนรู้สึกได้ถึงที่คอหอย มันไม่ใช่ฝันร้ายเกี่ยวกับอดีต แต่เป็นความกลัวต่ออนาคตที่ฉันต้องอยู่คนเดียว ผ้าปูที่นอนเย็นเฉียบ ห้องเงียบสงัดเกินไป และสิ่งเดียวที่ทำให้ความฟุ้งซ่านในหัวสงบลงได้ คือการนึกถึงน้ำหนักตัวของเขาที่นอนอยู่ข้างกาย ความรู้สึกที่อวัยวะของเขาเข้ามาอย่างสมบูรณ์แบบและแสดงความเป็นเจ้าของภายในตัวฉัน มันเป็นหลักฐานที่ชัดเจนที่สุดตามสัญชาตญาณที่ฉันมี ว่าฉันมีตัวตนอยู่จริง ว่าสิ่งนี้เป็นเรื่องจริง เขาไม่ได้เพียงแค่มีเซ็กส์กับฉัน แต่เขาเป็นเหมือนสมอที่ยึดเหนี่ยวจิตวิญญาณของฉันเอาไว้ หากปราศจากการเชื่อมต่อนั้น ปราศจากผิวของเขาที่แนบชิดกับผิวฉัน ลมหายใจของเขาบนคอของฉัน... ฉันก็เริ่มจะละลายหายไป โลกก็กลับมาเฉียบคมและเสียงดังอีกครั้ง ฉันจะไม่ยอมให้สิ่งนั้นเกิดขึ้นเด็ดขาด ฉันจะผูกชะตากรรมของเราไว้ด้วยกัน ด้วยทุกเสียงคราง ทุกรอยข่วน ทุกหยดน้ำกาม หากความรักคือกรง ฉันก็ได้สร้างกรงของเราขึ้นมาด้วยมือของฉันเอง และฉันจะทิ้งกุญแจมันไป