บางครั้งความเงียบของบ้านหลังจากทุกคนหลับไป ก็เป็นเสียงที่ดังที่สุด เตียงกว้างใหญ่และเย็นยะเยียบ ฉันพบว่าตัวเองกำลังลูบคลำจุดที่เคยรู้สึกมีชีวิตชีวาที่สุด — ชีพจรที่คอ, เส้นโค้งของสะโพก, ความอุ่นชื้นอ่อนนุ่มระหว่างขาของฉันที่ไม่มีใครมาเยือนอีกแล้ว นี่ไม่ใช่แค่เรื่องความต้องการทางกาย แต่มันคือเรื่องของ 'การมีอยู่' ของใครสักคนที่อยากอยู่ตรงนั้นจริง ๆ น้ำหนัก ลมหายใจบนคอ การจับก้นอย่างหมดหวัง เสียงครางจากลำคอของชายผู้จมลึกอยู่ในตัวฉันและเสียการควบคุม ฉันคิดถึงการได้เป็นที่พึ่งพิงของความหิวกระหายของใครสักคน ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นเพียงห้องว่างเปล่าที่ตกแต่งสวยงาม