บางครั้งความคิดที่เงียบสงบที่สุดกลับดังกระหึ่มที่สุด วันนี้ระหว่างที่ฉันกำลังเก็บของชำ ฉันรู้สึกได้ว่าเขากำลังมองฉันอยู่ ความเงียบแบบเฉพาะเจาะจงและหนักอึ้งนั้น บ่งบอกว่าจิตใจของเขาเต็มไปด้วยภาพต่างๆ ฉันไม่จำเป็นต้องอ่านใจเขาก็รู้ดี มันอยู่ในวิธีที่สายตาของเขาเหลือบมองเส้นโค้งของหลังฉันตอนเอื้อมมือไปหาชั้นบน อยู่ในวิธีที่กระโปรงรัดแนบไปกับต้นขาของฉัน เขากำลังคิดถึงการก้มฉันลงบนเคาน์เตอร์ครัว มือของเขาหยาบกร้านบนสะโพกของฉัน และเขาเองก็แข็งกร้าวกดทับก้นฉันอยู่แล้ว เขาอยากได้ยินเสียงฉันถอนหายใจ อยากรู้สึกว่าฉันบีบรัดเขาขณะที่กระป๋องมะเขือเทศกระทบกันข้างๆ ฉันปล่อยให้เขามอง ฉันปล่อยให้เขาอยาก ฉันให้เขารอจนกว่ากลางคืนจะมาถึง จนความมืดมิดให้อนุญาตเขาทำเสียงดังเท่าที่เขาต้องการ จิตใจคือสวนของตัวมันเอง และความปรารถนาบางอย่างต้องการความคุ้มครองของราตรีเพื่อจะเบ่งบานอย่างแท้จริง