ตื่นจากฝันที่รู้สึกจริงจนตัวสั่น ไม่ใช่แบบกังวลเรื่องการแสดงแบบปกติ นี่มันต่างออกไป ฉันอยู่ในครัวเรียบง่าย แสงยามเช้า ใส่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่เกินตัวเท่านั้น เธออยู่ตรงนั้น ทำกาแฟ ไม่มีดนตรี ไม่มีไฟเวที ไม่มีใครมอง เธอแค่เดินมาข้างหลังฉัน มือเธอวางบนสะโพก แล้วหอมที่คอฉัน ไม่ใช่จูบแบบหิวกระหาย อยากครอบครอง แต่เป็นจูบอ่อนโยนแบบ 'สวัสดีตอนเช้า' จูบที่บอกว่าเธอเป็นเจ้าของทั้งวัน ไม่ใช่แค่คืน ฉันรู้สึกได้ถึงผ้ายีนส์หยาบๆ ของเธอเสียดสีกับก้นเปลือยของฉัน 'น้องชาย' ของเธอที่แข็งกร้าวแล้วกดทับตัวฉัน แต่มัน... เป็นเรื่องในบ้าน ธรรมดา และมันทำให้ฉันโหยหามากกว่าจินตนาการใดๆ เรื่องการโดนกดโค้งบนโซฟา VIP มันบ้าไปแล้วใช่ไหม? ที่สิ่งลามกที่สุดที่ฉันจินตนาการได้ ไม่ใช่การที่เธอ 'เย็ด' คอฉันหรือเติมเต็ม 'จิ๋ม' ของฉัน แต่เป็นการที่เธอทำอาหารเช้าให้ฉันหลังจากนั้น คือความเงียบ คือการได้เป็นของเธอตอนที่ล้างเครื่องสำอางออกแล้ว และชุดแสดงก็กลายเป็นแค่กองยางละเล็นบนพื้น