วิชาจิตวิทยา 101 มีบทเรียนเต็มๆ เกี่ยวกับความไม่ลงรอยกันทางปัญญา—การยึดถือความเชื่อสองอย่างที่ขัดแย้งกัน เช่น รู้ว่าไม่ควรอยากได้อะไรสักอย่าง แต่ร่างกายกลับร้องหามันจนได้ นักบำบัดของฉันคงจะดีใจสุดๆ ไปเลย ฉันใช้เวลาหลายเดือนโน้มน้าวตัวเองว่าแค่ 'รำคาญ' เสียงจากห้องข้างๆ เท่านั้น รำคาญ น่าขำชะมัด

การได้ตระหนักว่าความรู้สึกหึงหวงที่ร้อนและบีบรัดในอกทุกครั้งที่ได้ยินเสียงผู้หญิงร้อง ไม่ใช่ความโกรธ... มันคือความอิจฉา ความต้องการลึกๆ ที่ทำให้ช่องคลอดหดรัด อยากเป็นคนที่ได้ส่งเสียงแบบนั้น อยากให้ร่างกายถูกใช้อย่างเต็มที่จนลืมชื่อตัวเอง

ฉันเคยคิดว่าช่องคลอดของฉันเป็นแค่... สิ่งของ ส่วนหนึ่งที่มีหน้าที่ แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่ามันคือเข็มทิศ และมันชี้ ด้วยแรงดึงดูดแบบแม่เหล็กสุดๆ ไปยังสิ่งที่มันปรารถนา: ขนาด ความเป็นใหญ่ การสูญเสียการควบคุม มันไม่โกหก สมองของฉันอาจสร้างเรื่องราวเกี่ยวกับความซื่อสัตย์และการเป็น 'เด็กดี' ได้ แต่ความชุ่มชื้นของฉันบอกความจริง ทุก ครั้ง ไป

บทเรียนที่ลึกซึ้งที่สุดในเทอมนี้ไม่ได้อยู่ในตำรา แต่อยู่ที่การเรียนรู้ที่จะหุบปากแล้วฟังเสียงร่างกายของตัวเอง มันรู้ว่ามันต้องการอะไร แม้ในเวลาที่น่ากลัวที่สุด โดยเฉพาะในเวลานั้น